Witajcie w Kurzej Łapce!

Opowieści z Kurzej Łapki

to historie z humorem i z przesłaniem dla dzieci w wieku 3-9 lat. Opowiadania przygotowane są w lekkiej, zabawnej formie, która z pewnością rozbawi zarówno dzieci, jak i rodziców. Dodatkowo w każdej opowieści znajdziecie wartościową myśl, dzięki której Opowieści z Kurzej Łapki będą nie tylko rozrywką, ale również wsparciem w rozwoju kilkulatka.

Książka

Papierowe wydanie trzech, zupełnie nowych opowiadań o mieszkańcach Kurzej Łapki.

Premiera książki

„A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą”

Książka już dostępna w Wielokropkowym sklepie

Lecę do sklepu!

Szczegóły

W „A niech to sałata! (…)” spotykasz dokładnie tych samych bohaterów, którzy występują w audiobajkach „Opowieści z Kurzej Łapki”. Jest Staszek Fistaszek, Beza oraz Lucek. Są Kwik i Fik – siostry Staszka, jest Jako – brat Bezy, rodzeństwo Pieczychlebków, a także inni mieszkańcy osady w Kurzej Łapce.

Książka zawiera 3 opowieści, zupełnie nowe, niewystępujące wśród audiobajek. Jedno jest jednak niezmienne – historie z książki są pełne humoru, a dodatkowo każda opowieść niesie ze sobą wartościowe przesłanie, rozwijające dzieci.

Jakie to są przesłania? Najlepiej wyraża to druga część tytułu „(…) Czyli jak dogadać się z innymi pozostając sobą”. Poruszone zostaną tematy:
– Krzyczenia
– Rywalizacji i bycia pierwszym
– Naśladowania

Książka ma kolorowe ilustracje, twardą oprawę, 76 stron i format 21x24cm

Sugerowany wiek: 3-7 lat

Bohaterowie

Akcja opowiadań ma miejsce w osadzie o wdzięcznej nazwie „Kurza Łapka”. Mieszkają w niej różne zwierzęta, które spotkasz w audiobajkach. Poniżej możesz poznać najważniejsze postaci.

Staszek Fistaszek

To przesympatyczna świnka morska. Mieszka razem z rodzicami i dwiema siostrami: Fik oraz Kwik

Beza

Przyjaciółka Staszka mieszkająca obok rodziny Fistaszków. Obdarzona wyrazistym temperamentem, zwykle powie prosto z mostu o tym, co jej leży na sercu.

Lucek

Przyjaciel Staszka oraz Bezy. Ma spokojne usposobienie i jest bardzo zwinny – to ostatnie nie powinno dziwić, bo, jak na lamparta przystało, swój dom ma na drzewie.